Experimentele intimiteit / aanraking

Er zijn van die gedachten die zich niet aankondigen met veel lawaai. Ze sluipen binnen en nestelen zich in de wachtruimte van nieuwe of onvervulde verlangens en wensen. Als deze over intimiteit gaan, moeten deze wensen er vaak bekaaid vanaf komen. Hier geven we weinig tot geen aandacht aan als het om de uitvoering gaat.

Kaders en intimiteit

We groeien vaak op met duidelijke kaders t.a.v. intimiteit en de ander aanraken. Wat “normaal” is, wat verwacht wordt, wat hoort. Maar ergens onderweg in je leven kan je gaan beseffen dat intimiteit en verlangens zich weinig aantrekken van die (vaak door anderen bepaalde) grenzen. Het is namelijk geen rechte lijn, maar eerder een landschap met onverwachte bochten, zachte heuvels en soms een pad dat je nooit eerder hebt bewandeld. Zo’n pad is b.v. de wens/verlangen om eens intiem samen te zijn met iemand van het gelijke geslacht (of welke andere voor jou onbekende combinatie). Vanuit een hetero-beleving heb je hierin geen referenties. Hoe is het voor jou als vrouw om b.v. te vrijen met een andere vrouw die jouw wens herkent en waarmee je een klik en overeenstemming ervaart, of om tijd te nemen om elkaar (bloot) aan te raken en over elkaars lichaam te dwalen? 

Intieme nieuwsgierigheid

Als je een intieme nieuwsgierigheid kent, gaat dit zeker niet alleen over seks. Het gaat over aanraking, voelen, intieme beleving, energie uitwisselen. Het gaat ook over de vraag hoe het voelt om dicht bij iemand te zijn die je op een andere manier begrijpt. Zou het zachter zijn? Intiemer? Of juist confronterend, omdat het iets in je weerspiegelt wat je nog niet helemaal kent van jezelf?

Er zit ook kwetsbaarheid in die gedachte. Want wat betekent het als je die stap zet? Moet je jezelf dan opnieuw definiëren? Of mag het gewoon een (eenmalig) moment zijn, het opbouwen van een nieuwe ervaring die bestaat zonder dat je er meteen een naam aan hoeft te geven?

Soms komt het voor dat een dergelijk idee of verlangen je niet loslaat en dat het met regelmaat je aandacht vraagt. Niet omdat het schreeuwt om actie, maar omdat het uitnodigt tot anders voelen. Tot eerlijk zijn tegenover jezelf. Uiteindelijk draait het misschien minder om wie, maar meer om hoe en vooral om jezelf. Hoe open je durf te zijn, hoe nieuwsgierig, hoe vrij. Wees je ervan bewust dat je niet gebonden bent, terwijl we onszelf in verschillende opzichten wel zo voelen.

En misschien is dat wel de kern: dat verlangen niet altijd een bestemming nodig heeft. Soms is het ook genoeg om het er te laten zijn, als een stille mogelijkheid. Iets wat je zachtjes onderzoekt, op jouw tempo. Misschien komt er een moment dat je die stap zet als deze zich voordoet. Misschien ook niet. Maar alleen al het durven toelaten van die gedachte voelt als een kleine vorm van vrijheid. Hecht hier veel waarde aan.

Deze vrijheid in je gedachten zorgt er vaak ook voor dat je ontspannener met andere intieme onderwerpen kunt omgaan die al dichter bij je staan qua uitvoering of invulling. Niets is gek zolang het jezelf of de ander niet schaadt.

Neem verlangens serieus

Je bent nooit te oud om intiem te experimenteren door het ontmoeten van andere energieën in nieuwe intieme vormen. Natuurlijk heeft niet iedereen deze behoefte. Maar als jij dit wel ervaart, wuif het niet weg. Neem het serieus en bekijk je verlangen/wens. Beter is het om daar invulling aan te geven op het moment dat dit past en er gelegenheid voor is. Misschien ontmoet je vroeg of laat b.v. een gelijkgestemd iemand die jouw verlangen herkent. Praat erover, verken beide dit onderwerp. Begin al een vorm van woordendans hierover. Zelfs dit is al een vorm van intimiteit delen. Elkaar met woorden aanraken. Op z’n minst geeft het ruimte en oefen je om persoonlijke vrijheid te verwerven.

In mijn tantramassagepraktijk ontmoet ik weleens mensen die b.v. altijd gemasseerd zijn door iemand van het andere geslacht en dit bewust eens willen doorbreken. Vaak tot goed gevolg. Want er vallen vaak veel vooroordelen in duigen. Er openen zich nieuwe vensters en dat brengt extra kleur aan het leven.

Tot slot zou ik aan stellen willen adviseren: communiceer erover met je partner als jij zo’n wens meedraagt. Ik realiseer mij dat er niet altijd ruimte is in relaties om een dergelijk verlangen te koesteren. Zoek op z’n minst dan draagvlak bij b.v. vrienden of vriendinnen als dit mogelijk is. In ieder geval is het zaak om jouw gedachten/behoeften aan experimentele intimiteit niet gelijk aan de wilgen te hangen, maar serieus te nemen. Zet de wachtkamer van je intieme verlangens/wensen open, zodat je regelmatig naar binnen kunt kijken als je aandacht daar is.

Voel je vrij om contact met mij op te nemen als je de behoefte hebt om eens met iemand hierover van gedachten te wisselen en er op dit moment niemand anders is die hiervoor openstaat in je directe omgeving.

P.s.

Wil je een leidraad om experimentele intimiteit vorm te geven? Stuur me aan mail of app, dan deel ik een leidraad (pdf) hoe je dit kunt inrichten en vormgeven.